Trombofilia wrodzona – jak ją dziedziczymy?

Jeśli u Ciebie albo u kogoś z Twojej rodziny wykryto trombofilię wrodzoną, prawie zawsze pojawia się to samo pytanie: czy to przejdzie na dzieci. Poniżej wyjaśniamy, co dokładnie się dziedziczy, jakie są szanse przy różnych układach u rodziców i co z tego wynika w praktyce.

trombofilia wrodzona dziedziczenie

W tym artykule znajdziesz: czy trombofilia jest dziedziczna, co przekazuje się dziecku, jakie są prawdopodobieństwa przy każdej kombinacji genów rodziców, co znaczy wynik heterozygota i homozygota oraz czy warto badać dzieci.

Czy trombofilia jest dziedziczna?

Tak, ale dziedziczy się skłonność, a nie chorobę. Dziecko może przejąć wariant genu, który zwiększa gotowość krwi do tworzenia zakrzepów – i nigdy nie zachorować.

To rozróżnienie jest sednem całej sprawy. Trombofilia wrodzona nie działa jak choroba, którą się ma albo której się nie ma. Działa jak warunek wyjściowy: podnosi ryzyko, ale do zakrzepicy musi dojść splot okoliczności – operacja, unieruchomienie, ciąża, terapia hormonalna.

Dlatego w rodzinie może być kilka osób z tym samym wariantem, a zachoruje jedna. Albo żadna.

Dziedziczysz ryzyko, nie wyrok.

Szacuje się, że ryzyko zakrzepicy w ciągu całego życia u osoby z czynnikiem V Leiden wynosi około 17%.1 To wyraźnie więcej niż w populacji ogólnej, ale wciąż oznacza, że zdecydowana większość nosicieli nigdy nie zachoruje.

Co dokładnie się dziedziczy?

Pojedynczy wariant w konkretnym genie – najczęściej czynnika V Leiden albo genu protrombiny. Nie dziedziczy się „trombofilii” jako całości, bo to nazwa zbiorcza dla kilku różnych zmian.

To jest częste nieporozumienie. „Trombofilia wrodzona” brzmi jak jedna choroba, a jest określeniem obejmującym kilka niezależnych od siebie wariantów genetycznych. Każdy z nich dziedziczy się osobno i każdy inaczej wpływa na ryzyko.

Czynnik V Leiden

Najczęstszy i najlepiej poznany. W populacji europejskiej nosi go 3-8% osób.1 Dziedziczy się w prosty sposób, opisany niżej.

Mutacja genu protrombiny

Drugi pod względem częstości – ma go 1,7-3% osób w Europie.2 Dziedziczy się tak samo jak czynnik V Leiden.

Pozostałe warianty z pakietu

PAI-1, czynnik V R2 i warianty genu MTHFR działają inaczej i ich znaczenie ocenia się osobno. Opisany niżej schemat dziedziczenia dotyczy czynnika V Leiden i genu protrombiny.

Czy mutacja czynnika V Leiden to to samo co trombofilia?

Nie do końca. Czynnik V Leiden jest jedną z przyczyn trombofilii wrodzonej – najczęstszą, ale nie jedyną. Można mieć trombofilię bez tego wariantu i można mieć ten wariant, nie mając żadnych objawów. O samej chorobie piszemy osobno: czym jest trombofilia wrodzona i jakie daje objawy.

Jakie są szanse, że dziecko odziedziczy trombofilię?

Zależy od tego, ile kopii wariantu mają rodzice. Jeśli jedno z rodziców ma jedną kopię, każde dziecko ma 50% szans, że ją przejmie. Jeśli oboje mają po jednej – szanse rozkładają się na 25%, 50% i 25%.

Każdy z nas ma po dwie kopie każdego genu – jedną od matki, jedną od ojca. Dziecko dostaje losowo po jednej kopii od każdego z rodziców. Stąd biorą się poniższe prawdopodobieństwa.

Prawdopodobieństwa dotyczą każdej ciąży osobno. Jeśli masz dwoje dzieci, a szansa wynosi 50%, nie znaczy to, że „jedno na pewno odziedziczyło”. Mogą odziedziczyć oboje, jedno albo żadne – za każdym razem losowanie zaczyna się od nowa.

Legenda: kolor zielony – standardowa kopia genu, kolor czerwony – kopia z wariantem zwiększającym ryzyko.

Dziedziczenie trombofilii wrodzonej - oboje rodzice bez wariantu, dziecko dziedziczy prawidłowe kopie genu

Żadne z rodziców nie ma wariantu

100% – dziecko bez wariantu

Dziecko dziedziczy wyłącznie standardowe kopie genu.

Dziedziczenie trombofilii wrodzonej - jedno z rodziców jest heterozygotą, dziecko ma 50% szans na odziedziczenie wariantu

Jedno z rodziców ma jedną kopię z wariantem (heterozygota)

50% – jedna kopia  |  50% – bez wariantu

To najczęstsza sytuacja w rodzinach, w których wykryto trombofilię. Każde dziecko ma równe szanse.

Dziedziczenie trombofilii wrodzonej - oboje rodzice są heterozygotami, dziecko może odziedziczyć jedną lub dwie kopie wariantu

Oboje rodzice mają po jednej kopii z wariantem

25% – bez wariantu  |  50% – jedna kopia  |  25% – dwie kopie

Jedyny układ, w którym dziecko może dostać dwie kopie od rodziców, którzy sami mają po jednej.

Dziedziczenie trombofilii wrodzonej - jedno z rodziców jest homozygotą, drugie nie ma wariantu, dziecko zawsze będzie heterozygotą

Jedno z rodziców ma dwie kopie z wariantem, drugie żadnej

100% – jedna kopia

Każde dziecko dostanie jedną kopię z wariantem – innej możliwości nie ma.

Dziedziczenie trombofilii wrodzonej - jedno z rodziców jest homozygotą, drugie heterozygotą

Jedno z rodziców ma dwie kopie, drugie jedną

50% – jedna kopia  |  50% – dwie kopie

Dziecko odziedziczy wariant na pewno – pytanie tylko, w ilu kopiach.

Dziedziczenie trombofilii wrodzonej - oboje rodzice są homozygotami, całe potomstwo odziedziczy dwie kopie wariantu

Oboje rodzice mają po dwie kopie

100% – dwie kopie

Układ bardzo rzadki, bo same homozygoty zdarzają się u mniej więcej jednej osoby na 5 000.1

Co oznacza heterozygota, a co homozygota w wyniku badania?

Heterozygota ma jedną kopię z wariantem, homozygota dwie. Różnica nie jest kosmetyczna – dwie kopie oznaczają wyraźnie wyższe ryzyko niż jedna.

Na wyniku badania w testDNA przy każdej zmianie znajdziesz informację, czy występuje w układzie homozygotycznym, czy heterozygotycznym. To ta informacja pozwala ocenić zarówno Twoje ryzyko, jak i to, co możesz przekazać dzieciom.

Heterozygota – jedna kopia

Sytuacja znacznie częstsza. Przy czynniku V Leiden ryzyko zakrzepicy jest około 4-5 razy wyższe niż u osoby bez wariantu.1 Każde dziecko ma 50% szans, że przejmie tę kopię.

Homozygota – dwie kopie

Rzadkie – mniej więcej jedna osoba na 5 000. Ryzyko zakrzepicy jest wyraźnie wyższe niż przy jednej kopii.1 Każde dziecko odziedziczy co najmniej jedną kopię.

Znaczenie ma też to, czy wariantów jest kilka naraz. Osoba, która ma jednocześnie czynnik V Leiden i wariant genu protrombiny, jest w innej sytuacji niż osoba z jednym z nich. Dlatego wynik interpretuje się w całości, razem z historią zdrowia – sam opis „heterozygota” niczego jeszcze nie przesądza.

Czy z trombofilią można urodzić zdrowe dziecko?

Tak. Trombofilia wrodzona nie jest wadą rozwojową i nie powoduje chorób u dziecka. Nawet jeśli dziecko odziedziczy wariant, rodzi się zdrowe – przejmuje jedynie skłonność, która może nigdy nie dać o sobie znać.

To jedno z najczęstszych pytań i warto odpowiedzieć na nie wprost, bo sama nazwa „wariant genetyczny” brzmi groźniej, niż powinna. Dziecko z odziedziczonym czynnikiem V Leiden rozwija się normalnie. Wariant ma znaczenie dopiero w dorosłości i tylko w określonych sytuacjach – przy operacji, dłuższym unieruchomieniu, antykoncepcji hormonalnej czy w ciąży.

Osobną sprawą jest przebieg samej ciąży u kobiety z trombofilią – to temat, który omawiamy oddzielnie, razem z kwestią strat ciąży: trombofilia a poronienia.

Czy trzeba zbadać dzieci?

Nie ma takiego obowiązku i zwykle nie ma pośpiechu. Wynik nabiera praktycznego znaczenia dopiero wtedy, gdy pojawia się sytuacja podwyższonego ryzyka – a u dziecka taka sytuacja zwykle jeszcze nie zachodzi.

Decyzję warto omówić z lekarzem. W praktyce moment, w którym wynik zaczyna coś zmieniać, przychodzi zwykle w okolicach dorosłości:

  • przed rozpoczęciem antykoncepcji hormonalnej z estrogenem,
  • przed planowaną ciążą,
  • przed operacją lub dłuższym unieruchomieniem,
  • gdy u młodej osoby w rodzinie wystąpiła zakrzepica bez wyraźnej przyczyny.

Jeśli wiesz, który wariant występuje w Twojej rodzinie, badanie u bliskich jest prostsze – wiadomo, czego szukać. Wynik, raz wykonany, zostaje aktualny na całe życie, bo geny się nie zmieniają.

Trombofilia w rodzinie – od czego zacząć?

Od sprawdzenia, czy wariant występuje również u Ciebie. Jeśli u kogoś bliskiego już go wykryto, wiadomo dokładnie, czego szukać, a wynik odpowiada też na pytanie o Twoje dzieci.

Trombofilię wrodzoną wykrywa się badaniem genetycznym z wymazu z policzka. Wykonuje się je raz w życiu. Szczegóły – zakres, przebieg i cenę – opisujemy na stronie badania: badanie na trombofilię wrodzoną.

Kompleksowy test na trombofilię wrodzoną

Wymaz z policzka pobierzesz łatwo w domu,
a pewny wynik otrzymasz
w 4-7 dni roboczych

tr-ico-01

Próbka

Wymaz z policzka pobierzesz łatwo w domu

tr-ico-06

Ubezpieczenie

Twoja próbka jest ubezpieczona

tr-ico-02

Zakres

Rozszerzony zakres: aż 6 zmian w genach

tr-ico-03

Czas

Wynik w 4-7 dni roboczych

tr-ico-04

Darmowa wysyłka i odbiór

Wygodnie kurier lub paczkomat

Promocja do 26.10.2026 r.

Cena regularna: 467 zł

420 zł

z kodem czyja10

PayPoRaty 0%

Najlepiej oceniane laboratorium

4,9/5

UK NEQAS

Nasze wyniki podlegają zewnętrznej ocenie jakości w międzynarodowym programie UK NEQASZewnętrzna ocena jakości wyników UK NEQAS

Wolisz, żeby próbkę pobrał personel medyczny? Badanie wykonasz też w jednym z punktów pobrań w całej Polsce – zarezerwuj termin. Pobranie w placówce to dodatkowe 50 zł do ceny badania.

Najczęstsze pytania o dziedziczenie trombofilii

Czy trombofilia może pominąć pokolenie?

Sam wariant nie znika i nie pomija pokoleń – jeśli rodzic go nie ma, nie przekaże go dziecku. Pozornie wygląda to jednak inaczej, bo trombofilia często nie daje objawów. Dziadek mógł mieć wariant i nigdy nie zachorować, ojciec tak samo, a dopiero u wnuczki po rozpoczęciu antykoncepcji doszło do zakrzepicy. Wariant był w rodzinie przez cały czas – po prostu nic się nie działo.

Mam trombofilię, a mój partner nie. Czy dziecko będzie chore?

Nie. Dziecko może odziedziczyć wariant, ale nie oznacza to choroby – przejmuje skłonność, która u większości osób nigdy nie daje objawów. Jeśli masz jedną kopię, szansa przekazania jej dziecku wynosi 50%. Jeśli dwie – dziecko odziedziczy jedną kopię na pewno, a przy braku wariantu u partnera nie może odziedziczyć dwóch.

Czy trombofilię można odziedziczyć tylko po matce?

Nie. Warianty związane z trombofilią wrodzoną leżą na chromosomach, które dziedziczy się niezależnie od płci, więc przekazać je może zarówno matka, jak i ojciec. Dotyczy to też dzieci obu płci – syn może odziedziczyć wariant po matce, a córka po ojcu.

Czy trombofilia jest uleczalna?

Nie, bo nie jest chorobą w zwykłym rozumieniu – to cecha zapisana w genach, która zostaje na całe życie. Można natomiast skutecznie ograniczać ryzyko: dbać o ruch i masę ciała, nie palić, a w sytuacjach podwyższonego ryzyka stosować zaleconą przez lekarza profilaktykę przeciwzakrzepową.

Czy wynik badania u rodzica wystarczy, żeby wiedzieć, co ma dziecko?

Nie. Wynik rodzica mówi o prawdopodobieństwie, a nie o tym, co faktycznie odziedziczyło konkretne dziecko. Przy jednej kopii u rodzica szansa wynosi 50% – a to znaczy, że bez badania nie da się tego rozstrzygnąć. Wyjątkiem jest sytuacja, w której rodzic ma dwie kopie: wtedy wiadomo, że dziecko odziedziczyło co najmniej jedną.

Czy wszystkie zmiany z pakietu dziedziczy się tak samo?

Schemat opisany na tej stronie dotyczy czynnika V Leiden i wariantu genu protrombiny – zmian pojedynczych, dziedziczonych w prosty sposób. Pozostałe warianty badane w pakiecie, w tym MTHFR, PAI-1 i czynnik V R2, mają inny charakter, a ich znaczenie dla ryzyka zakrzepicy ocenia się osobno i jest ono przedmiotem dyskusji w literaturze.

Czy badanie trzeba kiedyś powtarzać?

Nie. Analizowane warianty nie zmieniają się przez całe życie, więc badanie wykonuje się raz. Jeden wynik zostaje aktualny na zawsze – również wtedy, gdy będzie potrzebny przed operacją czy w ciąży za kilkanaście lat.
Źródła
[1] Kujovich JL, Factor V Leiden Thrombophilia, GeneReviews, aktualizacja 2024 – czynnik V Leiden występuje u 3-8% populacji europejskiej, a homozygoty u mniej więcej 1 na 5 000 osób; u heterozygot ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej jest według metaanaliz 4-5 razy wyższe, u homozygot wyraźnie wyższe; ryzyko zakrzepicy w ciągu całego życia u osób z tą zmianą szacuje się na około 17%.
[2] Kujovich JL, Prothrombin Thrombophilia, GeneReviews, aktualizacja 2021 – wariant 20210G>A genu protrombiny występuje u 1,7-3% populacji Stanów Zjednoczonych i Europy i zwiększa ryzyko zakrzepicy żył głębokich u dorosłych heterozygot 2-5-krotnie.
[3] Hickey SE, Curry CJ, Toriello HV, ACMG Practice Guideline: lack of evidence for MTHFR polymorphism testing, Genetics in Medicine 2013 – Amerykańskie Kolegium Genetyki Medycznej nie zaleca oznaczania polimorfizmów MTHFR w rutynowej diagnostyce trombofilii; u homozygot z prawidłowym stężeniem homocysteiny nie ma dowodów na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
O autorze
Zespół laboratorium testDNA

Treści na tej stronie zostały przygotowane przez zespół specjalistów laboratorium testDNA, które od ponad 20 lat zajmuje się badaniami DNA w Polsce. Naszą misją jest dostarczanie pacjentom rzetelnych informacji oraz nowoczesnych rozwiązań diagnostycznych.

W pracach nad materiałami edukacyjnymi uczestniczą lekarze, diagności laboratoryjni oraz konsultanci medyczni, którzy na co dzień wspierają kobiety po poronieniach i pary zmagające się z niepłodnością. Dzięki temu masz większą pewność, że informacje, które czytasz, są oparte na aktualnej wiedzy medycznej i praktyce klinicznej.

Poznaj naszych ekspertów.

Data publikacji: 15.04.2021, 10:15 | Ostatnia aktualizacja: 15.10.2026, 11:26
Wszystkie artykuły
Back to Top
Zadzwoń