.
Jak wygląda poronienie – objawy, po których można je rozpoznać
Jak wygląda poronienie? Najczęściej pojawiają się krwawienie z dróg rodnych, ból podbrzusza i skurcze. We wczesnej ciąży objawy mogą przypominać miesiączkę, dlatego czasem trudno od razu rozpoznać, co się dzieje. Zdarza się również, że poronienie nie daje wyraźnych objawów i zostaje rozpoznane dopiero podczas USG.
Same objawy nie wystarczą jednak, żeby mieć pewność, że doszło do utraty ciąży. Krwawienie czy ból mogą pojawić się także wtedy, gdy ciąża nadal rozwija się prawidłowo. Dlatego znaczenie ma nie tylko to, co obserwujesz, ale również badanie lekarskie, USG, a w określonych sytuacjach także kontrola beta-hCG.1
Co to jest poronienie?
Spis treści
Poronienie to samoistne zakończenie ciąży przed 22. tygodniem. Najczęściej dochodzi do niego znacznie wcześniej – w pierwszym trymestrze, kiedy rozwijający się zarodek jest jeszcze bardzo mały.
Poronienia są znacznie częstsze, niż może się wydawać. Poronienia dotyczą około 10-20% rozpoznanych ciąż. Rzeczywista liczba prawdopodobnie jest większa, ponieważ część bardzo wczesnych strat następuje jeszcze zanim kobieta dowie się o ciąży.2
Taka bardzo wczesna strata może wyglądać jak spóźniona, bardziej obfita miesiączka. Jeśli wcześniej nie został wykonany test ciążowy ani badanie beta-hCG, można nawet nie wiedzieć, że doszło do zapłodnienia.
Przebieg poronienia może być bardzo różny. U części kobiet pojawia się krwawienie i ból, u innych strata przez pewien czas nie daje wyraźnych objawów.
To, jak wygląda poronienie, zależy m.in. od tygodnia ciąży i sposobu, w jaki przebiega strata. Dlatego sam wygląd krwawienia lub obecność skrzepów nie wystarczają, żeby ocenić, czy doszło do poronienia.
Warto to podkreślić: poronienie nie jest niczym wyjątkowym ani wstydliwym. W zdecydowanej większości przypadków nie wynika też z niczyjej winy. Najczęstszą przyczyną są losowe nieprawidłowości genetyczne, powstające na bardzo wczesnym etapie rozwoju ciąży.
Jak rozpoznać poronienie?
Same objawy nie wystarczą, żeby mieć pewność, że doszło do poronienia. Krwawienie, ból podbrzusza czy skurcze mogą pojawić się przy stracie ciąży, ale podobne dolegliwości występują również w ciążach, które nadal rozwijają się prawidłowo.
Najczęściej pierwszym sygnałem, który zwraca uwagę, jest plamienie albo krwawienie. Może zacząć się od niewielkiej ilości brązowej lub różowej wydzieliny, a później stać się bardziej obfite. U części kobiet pojawiają się również skrzepy, narastający ból podbrzusza lub skurcze.
Przebieg nie zawsze jest jednak tak charakterystyczny. Przy poronieniu zatrzymanym rozwój ciąży może się zakończyć bez krwawienia i silnego bólu. Kobieta czasami dowiaduje się o tym dopiero podczas USG.
Dlatego lekarz ocenia nie tylko objawy, ale przede wszystkim obraz USG. We wczesnej ciąży, gdy wynik nie jest jednoznaczny, może być potrzebne ponowne badanie po określonym czasie. W niektórych sytuacjach pomocne jest również oznaczanie beta-hCG.1
Jakie są objawy poronienia?
Najczęstsze objawy poronienia to krwawienie z dróg rodnych, ból i skurcze podbrzusza oraz pojawienie się skrzepów lub fragmentów tkanek. Te same oznaki mogą mieć bardzo różne nasilenie.
Możesz zauważyć:
- plamienie lub krwawienie – od niewielkiej ilości brązowej lub różowej wydzieliny do bardziej intensywnego, żywoczerwonego krwawienia,
- ból podbrzusza – czasami podobny do bólu miesiączkowego, czasami znacznie silniejszy,
- skurcze, które mogą pojawiać się falami,
- ból w dolnej części pleców,
- skrzepy krwi,
- fragmenty tkanek w wydzielinie,
- zmianę lub ustępowanie dotychczasowych objawów ciąży.
Ważne jest jednak, żeby nie oceniać sytuacji na podstawie jednego objawu. Samo zmniejszenie nudności czy tkliwości piersi nie oznacza, że ciąża przestała się rozwijać. Objawy ciążowe mogą naturalnie zmieniać się z dnia na dzień.
Czy istnieją objawy zbliżającego się poronienia?
Pewnych oznak zapowiadających poronienie z wyprzedzeniem nie ma. Krwawienie i skurcze to już początek samego procesu, a nie sygnał ostrzegawczy przed nim. Dlatego nie da się na podstawie samopoczucia przewidzieć, czy do straty dojdzie.
Jeśli jesteś w ciąży i czegoś się obawiasz, to zrozumiałe i bardzo częste. Warto wiedzieć, że plamienie we wczesnej ciąży zdarza się u około jednej na cztery kobiety, a u wielu z nich ciąża rozwija się dalej prawidłowo. Samo jego pojawienie się nie przesądza o niczym.
Sposobem na uzyskanie pewności jest badanie, nie obserwowanie siebie. Każde krwawienie i każdy niepokojący objaw zgłoś lekarzowi: rozstrzyga USG, a w niektórych sytuacjach oznaczenie beta-hCG.
Czy każde krwawienie w ciąży oznacza poronienie?
Nie. Krwawienie we wczesnej ciąży nie zawsze oznacza jej utratę. Może mieć różne przyczyny i część ciąż mimo krwawienia rozwija się dalej prawidłowo.1
Znaczenie ma m.in. ilość krwi, kolor, czas trwania krwawienia, obecność bólu oraz to, co widać w USG. Dlatego nawet niewielkie krwawienie warto zgłosić lekarzowi, a przy nasilających się objawach nie czekaj z konsultacją.
Poronienie a miesiączka – jak je odróżnić?
Bardzo wczesne poronienie może do złudzenia przypominać miesiączkę. Szczególnie jeśli do straty dochodzi w okolicy terminu spodziewanego okresu.
Przy poronieniu krwawienie może być:
- bardziej obfite niż zwykle,
- dłuższe,
- połączone z silniejszym bólem i skurczami,
- z obecnością większych skrzepów lub fragmentów tkanek.
Jeśli wcześniej wykonałaś dodatni test ciążowy albo beta-hCG potwierdziło ciążę, łatwiej ustalić, że krwawienie może mieć związek z bardzo wczesną stratą.
Jak wyglądają objawy poronienia w poszczególnych tygodniach?
Im wcześniejsza ciąża, tym bardziej poronienie może przypominać miesiączkę. W kolejnych tygodniach ciąży krwawienie, ból i wygląd pojawiającego się materiału mogą się zmieniać.
Każdy tydzień opisujemy osobno, bo przebieg różni się na tyle, że ogólny opis niewiele daje. Wybierz swój tydzień ciąży:
Jak wygląda poronienie?
We wczesnej ciąży poronienie najczęściej wygląda jak bardziej obfita i bolesna miesiączka. Krwawienie może stopniowo się nasilać, a wraz z nim mogą pojawić się skrzepy i fragmenty tkanek.
Na bardzo wczesnym etapie zarodek jest tak mały, że zwykle nie można rozpoznać go gołym okiem. To, co widać podczas krwawienia, to najczęściej krew, skrzepy, fragmenty błony śluzowej macicy i tkanek związanych z ciążą. Wiemy, że to trudny widok, ale medycznie jest to typowy przebieg wczesnej straty.
W późniejszych tygodniach wygląd poronienia może być inny. Dlatego nie warto próbować samodzielnie oceniać, czy fragment, który się pojawił, był pęcherzykiem ciążowym, kosmówką czy skrzepem.
Tak może wyglądać materiał z wczesnego poronienia. Do badania nadają się m.in. kosmówka, pępowina, przypępowinowe fragmenty łożyska i pęcherzyk płodowy.
Jeżeli chcesz zachować możliwość późniejszego sprawdzenia przyczyny straty, warto zabezpieczyć materiał, nawet jeśli nie masz pewności, który fragment nadaje się do badania. Laboratorium może później ocenić próbkę.
Masz już zabezpieczoną próbkę? Zachowuje przydatność do badania przez 7 dni w lodówce. Umów badanie w formularzu niżej na tej stronie albo zadzwoń pod numer 665 761 161, jeśli chcesz najpierw dopytać.
Czy poronienie boli i ile trwa?
Ból podczas poronienia przypomina zwykle skurcze miesiączkowe, ale bywa znacznie silniejszy. Jego nasilenie zależy m.in. od tygodnia ciąży i indywidualnego przebiegu straty.
Najbardziej intensywne krwawienie i ból mogą trwać kilka godzin lub kilka dni. Później krwawienie zazwyczaj stopniowo słabnie. Cały przebieg może jednak różnić się u poszczególnych kobiet.
Kiedy trzeba pilnie zgłosić się do lekarza?
Nie czekaj na planowaną wizytę, jeśli krwawienie jest bardzo obfite, ból jest silny albo pojawia się omdlenie, znaczne osłabienie lub gorączka.
Pilnej konsultacji wymagają przede wszystkim:
- bardzo obfite krwawienie,
- silny lub nasilający się ból brzucha,
- wyraźnie jednostronny ból podbrzusza,
- ból barku lub ramienia połączony z bólem brzucha,
- omdlenie lub silne zawroty głowy,
- znaczne osłabienie,
- gorączka lub dreszcze,
- nieprzyjemny zapach wydzieliny.
Jak lekarz potwierdza poronienie?
Podstawowym badaniem jest USG. Lekarz ocenia w nim m.in. obecność i wielkość pęcherzyka ciążowego, zarodka oraz czynność serca, jeśli na danym etapie powinna być już widoczna.1
We wczesnej ciąży jeden wynik nie zawsze wystarcza do postawienia pewnej diagnozy. Jeśli ciąża może być młodsza, niż wynika to z daty ostatniej miesiączki, lekarz może zalecić powtórzenie USG po odpowiednim odstępie czasu.1
W określonych sytuacjach kontroluje się również beta-hCG. Pojedynczy wynik tego hormonu nie wystarcza jednak do potwierdzenia ani wykluczenia poronienia – znaczenie ma jego zmiana w czasie i zestawienie jej z obrazem USG.
Jakie są rodzaje poronienia?
Rodzaj poronienia rozpoznaje się po trzech rzeczach: czy występuje krwawienie, czy szyjka macicy jest rozwarta i czy w macicy pozostały tkanki ciążowe. Od tego zależy dalsze postępowanie, dlatego nazwa wpisana do dokumentacji ma znaczenie praktyczne.
Jeśli masz w dokumentacji „poronienie samoistne”, to pojęcie nadrzędne: oznacza, że ciąża zakończyła się bez ingerencji medycznej. Twój obraz kliniczny opisuje wtedy jeden z wierszy poniżej, najczęściej poronienie zupełne albo niezupełne. Więcej o tym piszemy na stronie o poronieniu samoistnym.
| Rodzaj poronienia | Krwawienie | Szyjka macicy | Tkanki ciążowe w macicy | Ciąża może się dalej rozwijać |
|---|---|---|---|---|
| Poronienie zagrażające | Tak | Zamknięta | Obecne | Tak |
| Poronienie w toku | Tak | Rozwarta | Obecne | Nie |
| Poronienie zatrzymane | Nie | Zamknięta | Obecne | Nie |
| Poronienie niezupełne | Tak | Rozwarta | Częściowo obecne | Nie |
| Poronienie zupełne | Nie | Zamknięta | Brak | Nie |
Poronienie zatrzymane, nazywane też chybionym, jest jedynym rodzajem, przy którym krwawienie się nie pojawia, dlatego rozpoznaje się je zwykle dopiero podczas USG. Poronienie niezupełne jest z kolei jedynym, przy którym w macicy zostaje część tkanek, co zwykle wymaga dalszego postępowania.
Dlaczego dochodzi do poronienia?
Po stracie bardzo często pojawia się pytanie: „Dlaczego to się wydarzyło?” Jednej konkretnej przyczyny nie zawsze udaje się znaleźć, ale wiadomo, że najczęstszym powodem wczesnych poronień są nieprawidłowości genetyczne rozwijającego się dziecka.
Około 75% wczesnych poronień ma związek z nieprawidłowościami chromosomalnymi zarodka.5 Najczęściej powstają one przypadkowo podczas zapłodnienia lub pierwszych podziałów komórek i nie wynikają z tego, że zrobiłaś coś nieprawidłowo.
Jeśli materiał z poronienia został odpowiednio zabezpieczony, można sprawdzić, czy właśnie taka zmiana była przyczyną tej konkretnej straty, wykonując badanie genetyczne materiału z poronienia.
Inne możliwe przyczyny poronienia to m.in.:
- zespół antyfosfolipidowy,
- niektóre zaburzenia hormonalne i choroby tarczycy,
- wady budowy macicy,
- źle kontrolowane choroby przewlekłe,
- niektóre infekcje,
- wiek kobiety,
- w określonych sytuacjach także czynniki genetyczne u rodziców.
Jak powstaje choroba genetyczna płodu
Prawidłowy zestaw chromosomów. Ich liczba i struktura się zgadza = brak choroby genetycznej.
Przypadkowy błąd przy podziale komórek, do którego dochodzi w momencie zapłodnienia.
Efekt = kopia chromosomu za dużo lub za mało. Dziecko ma nieprawidłowy zestaw chromosomów = choroba genetyczna.
nawet
75%
poronień w I trymestrze
ciąży ma taką przyczynę
Ten sam mechanizm stoi za:
Czytaj więcej: Przyczyny poronienia – co może prowadzić do straty ciąży?
Poronienie – co dalej?
Po potwierdzeniu poronienia lekarz ocenia, czy organizm sam zakończy proces, czy potrzebne będzie dodatkowe postępowanie. Znaczenie ma m.in. obraz USG, nasilenie krwawienia, Twój stan zdrowia i to, czy w macicy pozostały tkanki.
W zależności od sytuacji możliwe są trzy sposoby postępowania:
- postępowanie wyczekujące – oczekiwanie, aż organizm sam oczyści macicę,
- postępowanie farmakologiczne – zastosowanie leków wywołujących skurcze macicy i pomagających w jej opróżnieniu,
- postępowanie zabiegowe – usunięcie pozostałych tkanek z jamy macicy, jeśli istnieją do tego wskazania.
Wybór metody zależy od sytuacji medycznej i Twoich preferencji. Po zakończeniu poronienia lekarz może zalecić kontrolne USG, a w niektórych przypadkach także kontrolę beta-hCG.1
Kiedy może być potrzebny zabieg po poronieniu?
Zabieg bywa potrzebny wtedy, gdy część tkanek pozostała w macicy albo gdy wcześniejsze postępowanie nie przyniosło efektu. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, w których:
- poronienie jest niezupełne i część tkanek pozostała w macicy,
- pojawia się bardzo obfite krwawienie,
- istnieje podejrzenie infekcji,
- postępowanie wyczekujące lub farmakologiczne nie przyniosło efektu.
Przy poronieniu zatrzymanym zabieg nie zawsze jest jedynym rozwiązaniem – w zależności od sytuacji możliwe może być również postępowanie wyczekujące albo farmakologiczne.
Jeśli chcesz później sprawdzić przyczynę straty
Jeśli chcesz zachować możliwość sprawdzenia, czy przyczyną poronienia była wada genetyczna dziecka, warto pomyśleć o zabezpieczeniu materiału jeszcze przed rozpoczęciem postępowania.
Badanie materiału z tej konkretnej ciąży może sprawdzić, czy przyczyną straty była wada chromosomalna dziecka.
Całą instrukcję opisujemy w osobnym poradniku: krok po kroku, co zrobić w szpitalu i co zrobić, jeśli do poronienia dochodzi w domu.
Zobacz: Jak zabezpieczyć materiał z poronienia do badania?
Kompleksowe badanie genetyczne próbki z poronienia metodą MLPA
Pewny wynik i nasze wsparcie na każdym etapie.
Analiza wszystkich 46 chromosomów
Kompleksowy zakres.
Kontrola próbki (STR)
Potwierdzamy, że badamy DNA dziecka.
Bezpłatny odbiór próbki
Z domu lub szpitala.
Laboratorium polecane przez pacjentki
4,9/5 w Google
Możliwość zbadania płci z tej samej próbki
Jest niezbędny do odszkodowania z polisy.
Wsparcie i pomoc na każdym etapie badania
Jesteśmy dla Ciebie pod telefonem i na czacie.
Szybki wynik
Rezultat w 6–15 dni roboczych.
Wygodna płatność
Zapłać w ratach 0% lub odroczoną płatnością PayPo.
zapłać za 30 dni · raty 0%
Co daje wynik tego badania?
Wykryta wada genetyczna u dziecka zamyka zwykle poszukiwanie przyczyny. Oznacza, że błąd powstał losowo w momencie poczęcia, nie leżał ani po Twojej stronie, ani po stronie partnera, i rzadko się powtarza.
Oszczędza też dalszej diagnostyki. Bez tego wyniku kolejnym krokiem bywa badanie obojga rodziców: kariotyp, trombofilia wrodzona, zespół antyfosfolipidowy, hormony, ocena budowy macicy. Kilka wizyt, oczekiwanie liczone w miesiącach i koszt nieporównywalnie wyższy od jednego badania próbki.
Prawidłowy wynik chromosomów dziecka jest równie ważny: wtedy wiadomo, że przyczyny trzeba szukać gdzie indziej, a kolejne badania lekarz może zaplanować celowo.
Umów badanie materiału z poronienia
Wybierz rodzaj badania, punkt pobrań albo wizytę domową i dogodny termin. Zadzwonimy, żeby ustalić szczegóły.
Zanim wypełnisz formularz. Prawidłowo zabezpieczona próbka zachowuje przydatność do badania przez 7 dni w lodówce, więc decyzję możesz podjąć spokojnie. Jeśli materiał trafił już do badania histopatologicznego, zostaje bloczek parafinowy, z którego wykonujemy QF-PCR i określenie płci.
Masz wątpliwości, co zaznaczyć? Wybierz dowolne badanie i napisz o tym w uwagach. Po sprawdzeniu Twojej próbki podpowiemy, która metoda da w jej przypadku pewny wynik, a decyzja należy do Ciebie.
Umów wizytę w placówce
1. Wybierz badanie
2. Wybierz badanie w punkcie pobrań lub wizytę domową
3. Wybierz termin
4. Dane kontaktowe
Jakie badania można rozważyć po poronieniu?
Pierwszym badaniem po stracie jest analiza materiału z poronienia, a dalszy zakres diagnostyki zależy od sytuacji. Znaczenie ma to, czy była to pierwsza strata, czy poronienia się powtarzały, jaki był przebieg ciąży i czy dostępny jest materiał z poronienia.
Możliwe kierunki obejmują m.in. badanie materiału z poronienia, ocenę budowy macicy, badania hormonalne, diagnostykę zespołu antyfosfolipidowego oraz – w określonych sytuacjach – badania genetyczne rodziców.
Wszystkich badań nie rozwijamy w tym miejscu, ponieważ każde z nich odpowiada na inne pytanie.
Zobacz pełny poradnik: Badania po poronieniu – jakie można rozważyć?
Najczęstsze pytania o objawy i rozpoznanie poronienia
Źródła
- National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Ectopic pregnancy and miscarriage: diagnosis and initial management. Guideline NG126.
- American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG). Early Pregnancy Loss.
- European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE). Guideline on the management of recurrent pregnancy loss. Update 2022/2023.
- Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG). Recurrent Miscarriage. Green-top Guideline No. 17, 2023.
- American Society for Reproductive Medicine (ASRM). Evaluation and treatment of recurrent pregnancy loss: a committee opinion.
Konsultacja merytoryczna: lek. Beata Kozak-Klonowska, specjalista genetyki klinicznej.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej.
Redakcja testDNA
Treści na tej stronie zostały przygotowane przez zespół redakcyjny testDNA. Są one opiniowane i zatwierdzane zgodnie z najnowszą wiedzą medyczną przez naszych ekspertów.
Naszą misją jest dostarczanie pacjentom rzetelnych informacji oraz nowoczesnych rozwiązań diagnostycznych.
W pracach nad materiałami edukacyjnymi uczestniczą lekarze, diagności laboratoryjni oraz konsultanci medyczni, którzy na co dzień wspierają pacjentów. Dzięki temu masz większą pewność, że informacje, które czytasz, są oparte na aktualnej wiedzy medycznej i praktyce klinicznej.
