.
Test PAPP-A normy. Co oznacza wynik testu PAPP-A i testu złożonego?
Odebrałaś wynik testu PAPP-A i zastanawiasz się, czy jest prawidłowy? Wiele przyszłych mam po raz pierwszy spotyka się z pojęciami takimi jak PAPP-A, wolne beta-hCG, MoM, IU/L czy ryzyko 1:300, dlatego interpretacja wyniku może budzić wiele pytań i niepotrzebnego stresu.
Warto wiedzieć, że test PAPP-A nie diagnozuje choroby dziecka. Jest to badanie przesiewowe, wykonywane w pierwszym trymestrze ciąży, którego celem jest oszacowanie ryzyka wystąpienia wybranych wad chromosomowych (np. zespołu Downa). Wynik analizuje się łącznie z badaniem USG pierwszego trymestru oraz danymi dotyczącymi ciąży i przyszłej mamy (jest to tzw. test złożony). Dopiero na tej podstawie lekarz oblicza indywidualne ryzyko i zaleca dalsze postępowanie.
Jeśli otrzymałaś wynik testu PAPP-A i chcesz wiedzieć, co oznaczają poszczególne wartości, w tym artykule znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania przyszłych mam – abyś mogła poczuć się spokojniej:
- jakie są normy PAPP-A i wolnego β-hCG,
- czym są wartości MoM i dlaczego są ważniejsze niż wynik w IU/L,
- jak interpretować wynik testu złożonego,
- dlaczego podwyższone ryzyko nie oznacza choroby dziecka,
- jakie mogą być kolejne kroki po PAPP-A.
WAŻNE: Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Wynik testu PAPP-A oraz inne badania biochemiczne z krwi matki powinny być zawsze interpretowane przez lekarza w kontekście całej ciąży.
Czym jest test PAPP-A?
Spis treści
Test PAPP-A do badanie krwi, które ma na celu oszacowanie ryzyka wystąpienia wybranych wad chromosomowych u dziecka. Najczęściej wykonuje się je między 11. tygodniem a 13. tygodniem i 6. dniem ciąży. Badanie PAPP-A wchodzi w skład większego badania prenatalnego I trymestru, które składa się z 3 elementów, na podstawie których obliczane jest ryzyko trisomii u dziecka:
- oznaczenia stężenia białka PAPP-A oraz wolnej β-hCG w krwi przyszłej mamy,
- badania USG pierwszego trymestru, podczas którego lekarz ocenia m.in. przezierność karkową (NT), długość ciemieniowo-siedzeniową (CRL) oraz inne parametry rozwoju płodu,
- wywiadu z pacjentką.
Co oznacza wynik testu PAPP-A?
Na wydruku pojawiają się liczby, skróty, które nie zawsze są łatwe do zrozumienia. Omawiamy je szczegółowo w dalszej części artykułu
Najważniejsze na początek jest jednak to, aby pamiętać, że wynik testu PAPP-A nie mówi, czy dziecko jest chore lub zdrowe. Test PAPP-A oszacowuje prawdopodobieństwo wystąpienia wybranych nieprawidłowości. Oznacza to, że pomaga wyłonić ciąże wymagające dokładniejszej oceny.
Test PAPP-A odpowiada na pytanie „Jakie jest ryzyko?”, a nie „Czy moje dziecko jest chore?”.
Wynik testu PAPP-A nie jest oceniany samodzielnie. Lekarz analizuje go razem z innymi danymi z testu złożonego. I dopiero po uwzględnieniu wszystkich informacji specjalny algorytm oblicza indywidualne ryzyko wystąpienia wybranych trisomii. To właśnie ten wynik – przedstawiony najczęściej w postaci proporcji, np. 1:1200, 1:650 lub 1:120 – jest podstawą dalszego postępowania.
Wynik testu PAPP-A nie jest diagnozą. Nawet podwyższone ryzyko nie oznacza, że dziecko na pewno jest chore, podobnie jak niskie ryzyko nie daje stuprocentowej gwarancji, że nie występują żadne nieprawidłowości. W dalszej części artykułu dowiesz się więcej o skuteczności badania
Jakie są normy testu PAPP-A?
Jednym z najczęstszych pytań w ciąży jest: „Jakie są normy testu PAPP-A?”. Warto jednak wiedzieć, że w przypadku tego badania nie istnieje jedna uniwersalna norma, na podstawie której można samodzielnie ocenić wynik.
Na wydruku z laboratorium możesz zobaczyć zarówno wartości wyrażone w IU/L (lub mIU/L), jak i przeliczone na MoM (ang. Multiple of the Median). To właśnie wartości MoM są wykorzystywane przez lekarza do obliczenia ryzyka wystąpienia trisomii.
Wynik PAPP-A w IU/L – co oznacza?
Na wyniku badania PAPP-A znajdziesz stężenie białka PAPP-A wyrażone w IU/L (lub mIU/L, w zależności od laboratorium).
Sama wartość w IU/L nie pozwala jednak ocenić, czy wynik jest prawidłowy. Wynika to z faktu, że stężenie PAPP-A naturalnie zmienia się wraz z wiekiem ciąży, a poszczególne laboratoria mogą stosować różne metody oznaczeń i własne zakresy referencyjne.
Dlatego wyników w IU/L nie należy porównywać z wynikami innych kobiet ani interpretować samodzielnie. W diagnostyce prenatalnej znacznie większe znaczenie ma wartość MoM.
Co oznacza wartość MoM?
MoM to wartość przeliczona z wyniku laboratoryjnego, która uwzględnia m.in. tydzień ciąży oraz inne czynniki mogące wpływać na oznaczenie. Dzięki temu lekarz może porównywać wyniki uzyskane w różnych laboratoriach i oceniać je według tych samych zasad.
W prawidłowo rozwijających się ciążach wartości PAPP-A i wolnego β-hCG są zwykle zbliżone do 1,0 MoM [8] dlatego wynik w okolicach 1,0 MoM uznaje się za typowy. Nie oznacza to jednak, że każda wartość różniąca się od 1,0 MoM jest nieprawidłowa.
Najważniejsze jest to, że lekarz nie interpretuje samej wartości MoM, lecz analizuje ją razem z badaniem USG pierwszego trymestru, wiekiem ciąży oraz danymi dotyczącymi przyszłej mamy. Dopiero na tej podstawie wyliczane jest indywidualne ryzyko wystąpienia wad chromosomowych.
Normy wolnego β-hCG w 12. i 13. tygodniu ciąży
Test PAPP-A wykonuje się razem z oznaczeniem wolnego β-hCG. Oba badania tworzą tzw. test podwójny.
Wiele przyszłych mam szuka odpowiedzi na pytanie: „Jakie są normy wolnego β-hCG w 12. lub 13. tygodniu ciąży?”. Podobnie jak w przypadku PAPP-A, nie istnieje jedna uniwersalna norma wyrażona w IU/L. Wartości referencyjne zależą od zastosowanej metody laboratoryjnej i wieku ciąży.
Dlatego lekarz nie ocenia samego wyniku β-hCG w IU/L. Wynik jest przeliczany na MoM i interpretowany razem z PAPP-A, badaniem USG oraz pozostałymi danymi dotyczącymi ciąży.
Jakie wartości PAPP-A i beta-hCG mogą wskazywać na podwyższone ryzyko?
Choć lekarz zawsze ocenia cały test złożony (PAPP-A, beta-hCG, dane z USG i inne informacje), niektóre wartości markerów biochemicznych mogą wiązać się z podwyższonym ryzykiem określonych trisomii.
Źródła: [4]
O zwiększonym ryzyku zespołu Downa (trisomia 21) mogą świadczyć między innymi:
- PAPP-A poniżej 0,5 MoM,
- wolne β-hCG powyżej 2,52 MoM,
- zwiększona przezierność karkowa (NT) w badaniu USG.
O zwiększonym ryzyku zespołu Edwardsa (trisomia 18) lub zespołu Patau (trisomia 13) mogą świadczyć między innymi:
- PAPP-A poniżej 0,33 MoM,
- wolne β-hCG poniżej 0,33 MoM,
- nieprawidłowy wynik badania przezierności karkowej (NT). [4]
Najczęstsze błędy przy interpretacji wyniku PAPP-A
Najczęstsze nieporozumienia po odebraniu wyniku PAPP-A to:
- ocenianie wyłącznie wartości IU/L,
- porównywanie wyniku z innymi kobietami,
- interpretowanie samego PAPP-A bez wyniku β-hCG,
- ocenianie wyniku przed wykonaniem USG,
- traktowanie podwyższonego ryzyka jako diagnozy.
Dlatego wynik warto zawsze omówić z lekarzem.
Co oznacza ryzyko obliczone po teście PAPP-A?
Ryzyko trisomii po teście PAPP-A jest obliczane za pomocą specjalistycznych programów statystycznych, które uwzględniają m.in. wiek matki, wyniki badań z krwi oraz parametry USG.
Na wynikach badań prenatalnych możesz często można znaleźć ryzyko podstawowe i skorygowane. Ryzyko podstawowe wynika z wieku, natomiast ryzyko skorygowane uwzględnia wyniki badań. To właśnie na podstawie ryzyka skorygowanego zalecane jest dalsze postępowanie.
Taki wynik ma charakter statystyczny. Przykładowo wynik 1:100 oznacza, że statystycznie u 1 na 100 kobiet z takim samym wynikiem dziecko może mieć daną trisomię, natomiast u pozostałych 99 ciąż dziecko będzie zdrowe. Podobnie wynik 1:1000 oznacza znacznie niższe ryzyko – statystycznie 1 przypadek na 1000 ciąż o takich samych wynikach.
Jakie ryzyko jest nieprawidłowe?
Nieprawidłowy wynik testu PAPP-A oznacza, że obliczone ryzyko trisomii wynosi 1:300 lub więcej (np. 1:200, 1:100). Zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego taki wynik jest wskazaniem do dalszej diagnostyki [1]. Jednak nawet przy mniejszym ryzyku często warto rozważyć dodatkowe, dokładniejsze badania.
Jakie badania są zalecane w zależności od ryzyka?
Na podstawie poziomu obliczonego ryzyka zalecane są dalsze badania prenatalne.
Źródła: [3]
Według rekomendacji Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników oraz Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka dotyczące badań przesiewowych oraz diagnostycznych badań genetycznych wykonywanych w okresie prenatalnym [3]:
- NIPT należy zaproponować ciężarnej, jeśli ryzyko wyliczone w oparciu o wynik testu złożonego wynosi pomiędzy 1:300 a 1:1000
- W przedziale ryzyka 1:100 do 1:300 uzasadniona jest alternatywna propozycja przeprowadzenia NIPT lub diagnostyki genetycznej po inwazyjnym pobraniu próbki.
- Przy ryzyku powyżej 1:100 zaleca się badania inwazyjne. [3]
Test złożony obejmuje USG (pomiar przezierności karku płodu NT, CRL, FHR) oraz test podwójny (beta-hCG i badanie PAPP-A).
Co dalej po nieprawidłowym wyniku PAPP-A – NIPT czy amniopunkcja?
Nieprawidłowy wynik testu PAPP-A nie oznacza automatycznie, że konieczne jest wykonanie amniopunkcji. Dalsze postępowanie zależy przede wszystkim od ryzyka wyliczonego w teście złożonym, wyniku badania USG oraz indywidualnej sytuacji.
Jak przygotować się do wizyty po otrzymaniu wyniku?
Jeżeli masz już wynik testu PAPP-A, przed wizytą u lekarza warto zapisać pytania, które chcesz zadać. Mogą to być między innymi:
- Czy w mojej sytuacji warto rozważyć dodatkowe badania?
- Czy potrzebne będą częstsze kontrole ciąży?
Dzięki temu łatwiej zrozumiesz wynik i zaplanujesz dalsze postępowanie.
Otrzymanie podwyższonego ryzyka zwykle konieczności podejmowania decyzji tego samego dnia. Jest czas na spokojne omówienie wyniku z lekarzem i wybór dalszego postępowania.
Po omówieniu wyników lekarz może zaproponować dalszą diagnostykę prenatalną. Przy niskim ryzyku zwykle zaleca się standardową opiekę i kolejne badania prenatalne w II trymestrze ciąży. Jeśli ryzyko jest podwyższone, najczęściej rozważane są możliwości:
NIPT – dokładniejsze badanie przesiewowe
Nieinwazyjne testy prenatalne (NIPT) wykonuje się z próbki krwi pobranej od przyszłej mamy, dlatego nie wiążą się z ryzykiem dla ciąży. W porównaniu z testem PAPP-A charakteryzują się znacznie wyższą czułością i niższym odsetkiem wyników fałszywie dodatnich w wykrywaniu najczęstszych trisomii.
Prawidłowy wynik NIPT w wielu przypadkach pozwala uniknąć diagnostyki inwazyjnej i daje większy spokój przyszłym rodzicom. Należy jednak pamiętać, że NIPT nadal pozostaje badaniem przesiewowym, a wynik wskazujący na wysokie ryzyko powinien zostać potwierdzony badaniem diagnostycznym.
Testy NIPT wykonuje się od skończonego 10. tygodnia – praktycznie bez górnego wieku ciąży.
Amniopunkcja – badanie diagnostyczne
Amniopunkcja jest badaniem diagnostycznym, które pozwala z dużą pewnością potwierdzić lub wykluczyć określone nieprawidłowości chromosomowe. Polega na pobraniu niewielkiej ilości płynu owodniowego i jest wykonywana wyłącznie w uzasadnionych medycznie sytuacjach.
Ze względu na inwazyjny charakter badania lekarz zaleca je przede wszystkim wtedy, gdy ryzyko wystąpienia wady chromosomowej jest wysokie lub gdy istnieją inne wskazania, np. nieprawidłowości stwierdzone w badaniu USG.
Amniopunkcję wykonuje się zwykle miedzy 15-20 tygodniem ciąży.
Porównanie NIPT i amniopunkcji
| NIPT | Amniopunkcja |
|---|---|
| przesiewowe | diagnostyczne |
| krew mamy | płyn owodniowy |
| nieinwazyjne | inwazyjne |
| Od 10. tygodnia ciąży | 15-20 tydzień ciąży |
Masz pytania po otrzymaniu wyniku testu PAPP-A?
Jeśli nie wiesz, jakie mogą być kolejne etapy diagnostyki lub chcesz uzyskać informacje o badaniach prenatalnych, porozmawiaj z naszą konsultantką medyczną: 📞 Zadzwoń: 665 761 161
Konsultację możesz też umówić wypełniając poniższy formualrz – oddzwonimy do Ciebie
Jaka jest czułość testu PAPP-A?
Czułość testu PAPP-A w wykrywaniu zespołu Downa wynosi około 60–75% [9], co oznacza, że test wykrywa od 60 do 75 przypadków choroby na 100 ciąż obciążonych trisomią 21. Czułość można zwiększyć do poziomu około 90% gdy zostaną uwzględnione dodatkowe czynniki.
Oznacza to, że sam test PAPP-A może nie wykryć części przypadków trisomii, dlatego współcześnie często wykonuje się dokładniejsze badania przesiewowe, takie jak NIPT (w których czułość dla najczęstszych trisomii wynosi ponad 99%).
Źródło: [9, 10]
Co może zafałszować wynik PAPP-A?
Obniżony poziom PAPP-A może występować z wielu powodów, także w prawidłowo rozwijającej się ciąży.
Częściej obserwuje się go również u kobiet, które zaszły w ciążę po zapłodnieniu in vitro (IVF/ICSI). [7]
Ponieważ PAPP-A jest produkowane przez łożysko, jego wynik może dostarczać informacji nie tylko o ryzyku wad chromosomowych, ale także o funkcjonowaniu łożyska. Niski poziom PAPP-A może wiązać się z większym ryzykiem zaburzeń wzrastania płodu (FGR), stanu przedrzucawkowego i innych powikłań ciążowych. Dlatego wynik zawsze powinien być oceniany razem z innymi badaniami i przebiegiem ciąży.
Jeśli wynik badania wskazuje na podwyższone ryzyko, lekarz analizuje również inne możliwe przyczyny. Cytując artykuł dotyczący wyników ryzyka trisomii autorstwa dr hab. n. med. Marcin Wiechecia, Dr n.med. Agnieszki Nocuń:
„Przykładowo stres pacjentki może spowodować podwyższenie tętna płodu, które w zestawieniu z niewielkim odchyleniem podstawowych parametrów może podwyższyć ryzyko dla trisomii 13. Taka sytuacja wymaga rozmowy z lekarzem i najczęściej nie wiąże się z poważną trisomią 13.” [6]
Wyniki testu PAPPA na forach internetowych – co oznaczają opisywane historie
Z kim skonsultować wynik testu PAPP-A?
Wyniki testu PAPP-A i innych badań biochemicznych z krwi matki powinny być zawsze interpretowane przez lekarza
W przypadku podwyższonego ryzyka obliczonego po teście złożonym warto skonsultować się z lekarzem genetykiem. Specjalista wyjaśni znaczenie wyniku, prawidłowo odczyta wszystkie parametry badania i wskaże dalsze, najbezpieczniejsze postępowanie diagnostyczne.
Informacje o telefonicznych konsultacjach z lekarzem genetykiem uzyskasz pod numerem: tel. 665 761 161.
Podsumowanie
Najważniejsze do zapamiętania
- PAPP-A jest badaniem przesiewowym.
- Nie diagnozuje choroby.
- Wynik zawsze interpretuje się razem z USG.
- Podwyższone ryzyko nie oznacza, że dziecko na pewno jest chore.
Bezpłatny poradnik
FAQ – najczęstsze pytania
Czy niski wynik PAPP-A zawsze oznacza zespół Downa?
Nie. Niski wynik PAPP-A nie oznacza, że dziecko ma zespół Downa. Jest to jedynie jeden z markerów wykorzystywanych w badaniu przesiewowym pierwszego trymestru. Sam obniżony poziom PAPP-A nie pozwala rozpoznać żadnej choroby.
Co oznacza prawidłowy wynik testu PAPP-A?
Prawidłowy wynik testu złożonego oznacza, że obliczone ryzyko wystąpienia trisomii 21 (zespołu Downa), trisomii 18 (zespołu Edwardsa) i trisomii 13 (zespołu Patau) jest niskie. To dobra wiadomość, jednak warto pamiętać, że żadne badanie przesiewowe nie daje 100% pewności, że dziecko nie ma wady chromosomowej.
Co oznacza nieprawidłowy wynik testu PAPP-A?
Nieprawidłowy wynik oznacza jedynie podwyższone ryzyko w teście złożonym dla danej trisomii, dlatego lekarz może zalecić dalszą diagnostykę.
Czy nieprawidłowy wynik PAPP-A zawsze oznacza chorobę dziecka?
Nie – nieprawidłowy wynik PAPP-A nie oznacza, że dziecko na pewno jest chore. Jest to jedynie sygnał statystyczny, który lekarz ocenia łącznie z innymi parametrami, takimi jak beta-hCG oraz wynik USG genetycznego.
Nawet jeśli obliczone ryzyko trisomii jest podwyższone, nie jest to rozpoznanie choroby, a wskazanie do wykonania dokładniejszych badań, np. testu NIPT (FeliaTest). W praktyce wiele kobiet z obniżonym wynikiem PAPP-A rodzi zdrowe dzieci.
Czy prawidłowy wynik PAPP-A oznacza, że dziecko jest zdrowe?
Prawidłowy wynik testu PAPP-A oznacza niskie ryzyko trisomii 21., 18. i 13., co jest dobrą i najczęstszą informacją otrzymywaną przez przyszłe mamy.
Warto jednak pamiętać, że test PAPP-A jest badaniem przesiewowym, dlatego nie daje 100% pewności co do zdrowia. Z tego powodu część kobiet – mimo prawidłowego wyniku – decyduje się na dodatkowe badania NIPT, takie jak FeliaTest, które cechują się czułością ponad 99%.
Dlaczego wynik testu PAPP-A nie jest diagnozą?
Celem PAPP-A jest wyłonienie ciąż wymagających dokładniejszej diagnostyki, a nie rozpoznanie choroby. Oznacza to, że nawet prawidłowy wynik nie wyklucza wszystkich wad genetycznych, a nieprawidłowy wynik nie potwierdza choroby u dziecka. Z tego powodu część przyszłych mam – także przy prawidłowym wyniku – decyduje się na dodatkowe badania, aby uzyskać więcej informacji i spokój w ciąży.
Mam 35 lat – czy wiek wpływa na wynik PAPP-A?
Wiek kobiety w ciąży nie wpływa bezpośrednio na stężenie PAPP-A. Jest jednak jednym z czynników, które lekarz uwzględnia w czasie obliczania ryzyka trisomii. Dwie kobiety z takim samym wynikiem PAPP-A mogą otrzymać inne ryzyko końcowe.
Kiedy warto zrobić dodatkowe badania po teście PAPP-A?
Dodatkowe badania po teście PAPP-A warto wykonać w dwóch sytuacjach: gdy wynik testu złożonego wskazuje na podwyższone ryzyko lub gdy przyszła mama chce uzyskać większy spokój, mimo prawidłowego wyniku.
Najczęściej wybierane są nieinwazyjne testy NIPT, które dają szybki wynik (nawet w kilka dni) i nie niosą ryzyka dla ciąży. W określonych przypadkach lekarz może jednak zalecić badania inwazyjne, np. amniopunkcję.
Jaka jest różnica między testem PAPP-A a NIPT?
Test PAPP-A jest badaniem przesiewowym, które szacuje statystyczne ryzyko trisomii i ma czułość na poziomie około 60–75% lub więcej gdy uwzględnione są dodatkowe czynniki.
Testy NIPT, takie jak FeliaTest, analizują wolne DNA płodu obecne we krwi matki i wykrywają najczęstsze trisomie z dokładnością ponad 99%. Dzięki temu są znacznie dokładniejsze i często wykonywane po teście PAPP-A.
Więcej informacji o badaniach prenatalnych
- Badania prenatalne w ciąży po poronieniach – jakie wykonać i dlaczego warto?
- Co oznacza pośrednie ryzyko trisomii 21.?
- Badania prenatalne po 35 roku życia – jakie wykonać i dlaczego warto?
.
Źródła:
1. Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego dotyczące postępowania w zakresie diagnostyki prenatalnej. Ginekologia Polska 2009, 80, 390-393.
2. Rekomendacje Zespołu Ekspertów Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka w zakresie przesiewowego badania genetycznego wykonanego na wolnym płodowym DNA, Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2017, tom 2, nr 5, strony 230–233.
3. Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników oraz Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka dotyczące badań przesiewowych oraz diagnostycznych badań genetycznych wykonywanych w okresie prenatalnym, Ginekologia i Perinatologia Praktyczna 2022 tom 7, nr 1, strony 20–33
4. dobreusg.pl
5. Nicolaides, K. H. (2004). Screening for fetal aneuploidies at 11 to 13 weeks. Ultrasound in Obstetrics & Gynecology.; Kagan, K. O., et al. (2009). The role of first trimester screening in the prediction of fetal aneuploidies. Clinical Obstetrics and Gynecology.
6. Badania prenatalne w pierwszym trymestrze. Jak zrozumieć wyniki obliczonego ryzyka dla trisomii 21, Dr hab. n. med. Marcin Wiecheć, Dr n.med. Agnieszka Nocuń, badaniaprenatalne.pl/wynik/jak-zrozumiec-wyniki-obliczonego-ryzyka-dla-trisomii-21 [Dostęp 30.06.2026]
7. Gjerris AC, Tabor A, Loft A, Christiansen M, Pinborg A. First trimester prenatal screening among women pregnant after IVF/ICSI. Human Reproduction Update. 2012;18(4):350–359. doi:10.1093/humupd/dms010.
8. Poon LCY, Maiz N, Valencia C, Plasencia W, Nicolaides KH. First-trimester maternal serum pregnancy-associated plasma protein-A and pre-eclampsia. Ultrasound in Obstetrics & Gynecology. 2009;33(1):23–33. doi:10.1002/uog.6280.
9. Kagan, K. O., et al. (2009). The role of first trimester screening in the prediction of fetal aneuploidies. Clinical Obstetrics and Gynecology.
10. Metcalfe A, Hippman C, Pastuck M, Johnson JA. Beyond Trisomy 21: Additional Chromosomal Anomalies Detected through Routine Aneuploidy Screening. Journal of Clinical Medicine. 2014;3(2):388-415. doi:10.3390/jcm3020388.
Więcej: www.testdna.pl/badania-prenatalne/test-nifty-pro/zrodla; www.testdna.pl/badania-prenatalne/feliatest/zrodla
Treści na tej stronie zostały przygotowane przez zespół specjalistów laboratorium testDNA, które od ponad 20 lat zajmuje się badaniami DNA w Polsce. Naszą misją jest dostarczanie pacjentom rzetelnych informacji oraz nowoczesnych rozwiązań diagnostycznych.
W pracach nad materiałami edukacyjnymi uczestniczą lekarze, diagności laboratoryjni oraz konsultanci medyczni, którzy na co dzień wspierają kobiety po poronieniach i pary zmagające się z niepłodnością. Dzięki temu masz większą pewność, że informacje, które czytasz, są oparte na aktualnej wiedzy medycznej i praktyce klinicznej.
